کرانه

كامپيوتر

          امروزه كامپيوتر در بسياري از كتابخانه ها در سطح گسترده اي توسط كاركنان و اعضاي كتابخانه مورد استفاده قرار مي گيرد. ما واژه كامپيوتر را به گونه اي به كار مي بريم كه گويي به يك دستگاه الكترونيكي واحد اشاره مي كنيم در حالي كه كامپيوتر ها در واقع از مجموعه فراواني از دستگاههاي الكترونيكي و الكترومكانيكي درست مي شوند.

          دستگاههاي الكترومكانيكي از اجزاء مكانيكي و الكترونيكي تشكيل مي شوند؛ و مجموعه اين دستگاهها اعم از الكترونيكي و الكترومكانيكي، سخت افزار كامپيوتر ناميده مي شود. اما سخت افزار به خودي خود بي فايده است. سخت افزار بايد به وسيله برنامه ای در جهت پردازش اطلاعات هدايت شود، و تمامي اين برنامه ها را در مجموع نرم افزار مي گويند.

زماني كه مردم به كامپيوتر اشاره مي كنند منظورشان معمولاً  مجموعه اي از سخت افزار ها و نرم افزارهاست كه در مجموع به صورت يك واحد عمل مي كنند. (10،6)

در واقع، در این مورد بهتر وصحيح تر است كه عبارت نظام كامپيوتري را به كار بريم. نظامهاي كامپيوتري بسيار متنوعي وجود دارند كه پيوند مشترك تمامي آنها در اين است كه همگي از مجموعه اجزاء سخت افزاري و نرم افزاري اصلي يكساني درست شده اند.

زماني كه يك نظام كامپيوتري كاربرد عملي در يك حرفه پيدا مي كند، اين كاربرد را نظام اطلاعاتي مي نامند. نظامهاي اطلاعاتي داده ها را پردازش مي كنند تا اطلاعات توليد كنند. واژه داده اشاره دارد به نشانه هايي كه براي نشان دادن يك واقعيت، يك رويداد، يا يك چيز به كار مي رود. اطلاعات معنايي است كه به مجموعه اي از داده ها  داده مي شود.

نظامهاي اطلاعاتي در واقع از سه جزء درست مي شوند: سخت افزار، نرم افزار، و مردم. مردم      نظام هاي اطلاعاتي را به وجود مي آورند و از آن استفاده مي كنند.

سخت افزار

          سخت افزار اشاره به دستگاههايي دارد كه به واقع توسط آنها داده ها و اطلاعات را وارد، پردازش، ذخيره، بازيابي و اشاعه مي دهيم. تمامي نظامهاي كامپيوتري مشتمل بر چهار نوع اجزاء سخت افزاري هستند: پردازشگر كامپيوتر، دستگاههاي ورودي، دستگاههاي خروجي، و دستگاههاي ذخيره ثانويه. معمولا،ً دستگاههاي ورودي، خروجي، و ذخيره ثانويه را ابزارهاي جانبي مي نامند. كه حاكي از اين است كه اين دستگاهها به پردازشگر كامپيوتر اضافه مي شوند.

پردازشگر كامپيوتر

             پردازشگر كامپيوتر از دو بخش تشكيل مي شود: حافظه اوليه، و واحد پردازش مركزي. حافظه اوليه امكان ذخيره موقت براي تمامي داده ها و اطلاعات پردازش شده و نرم افزاري را كه فرمان اين پردازش را صادر مي كند، فراهم مي آورد. حساس ترين و مهم ترين جزء سخت افزار واحد پردازش مركزي[1] (CPU) است. در اين واحد است كه كليه عمليات پردازش انجام مي گيرد. واحد پردازش مركزي از يك واحد حسابي – منطقي و يك واحد كنترل درست شده است. واحد حسابي– منطقي شامل مدارات الكترونيكي است كه به واقع كار پردازش داده ها را انجام مي دهند . داده ها طي انجام مراحل پردازش بين حافظه اوليه و واحد حسابي – منطقي جريان دارند واحد كنترل شامل مدارات الكترونيكي است كه عمليات پردازش را هدايت و هماهنگ مي كنند. در مجموع، هر قدر حافظه اوليه بيشتر در پردازشگر كامپيوتر در دسترس باشد و هر قدر مدارهاي واحد حسابي- منطقي و واحد كنترل بيشتر و پيچيده تر باشد، نظام كامپيوتري قوي تراست.